Παρασκευή, 5 Αυγούστου 2016

Πιστεύεις;




Πιστεύω...

...αλλά δέχομαι και το φόβο...την απαισιοδοξία..
...την υποχώρηση...την κούραση...την αναβλητικότητα...
..την άνιση ανταλλαγή...τη στενοχώρια...
...τη μικρότητα...την αποφυγή της ευθύνης...

...και στηρίζομαι σ'όσους τόλμησαν...
και υπερβαίνοντας τον εαυτό τους, 
τον εξώθησαν στις ψηλότερες κορυφές...
...στα πιο δύσβατα μονοπάτια...
...στις πλέον απόκρυμνες πλαγιές...
...εκεί που κάθε ορατή ελπίδα σ'εγκαταλείπει...
...για να κρίνει...
...αν είσαι άξιος των όσων θαυμαστών θ'ακολουθήσουν...



https://youtu.be/6W5ZGkG4rQw







Τετάρτη, 13 Ιουλίου 2016

Κατάθεση αναδρομικών Φεβρουαρίου...




...κι εσείς περιμένετε;...

...και μόνο στο άκουσμα της καταβολής αναδρομικών που σου χρωστούσαν μεν, αγνοούσες όμως αν και πότε θα τα πάρεις, νιώθεις μιαν ανάταση...μια ικανοποίηση βρε παιδί μου...λες, μωρέ μπράβο...μας θυμήθηκαν τελικά...
Ε, ναι...έρχεται κάποια στιγμή το πλήρωμα του χρόνου και τελεσιδικεί η απόφαση και σου καταθέτουν τον δεδουλευμένο οβολό που είχες πιστέψει ότι χάθηκε, πάει στα νερά της γενικότερης κρίσης και κατάπτωσης εννοιών και αξιών...

 ...κι όμως...υπάρχουν νέες αναρτήσεις...υλικού που περιμένει υπομονετικά εδώ και μερικούς μόνο μήνες...
...προς τέρψη και αγαλλίαση των πιστών, παρά τις δυσκολίες, αναγνωστών και ένθερμων υποστηρικτών μας..που μας βοηθούν να πάμε παραπέρα με την καθημερινή, όπως βλέπουμε, είσοδό τους στις σελίδες μας...
...οπότε προσδεθείτε και κλείστε τις υπόλοιπες υποχρεώσεις στο κουτί με τα επείγοντα...

...γιατί ο Μικρός Πρίγκιπας μας καλεί...να ζήσουμε στον κόσμο του μέσα από μια ταινία που είδαμε στο Τεχνόπολις...
















Ε, να μη συμμετέχουμε σε μια ακόμη δραματοποίηση βιώνοντας τα πάθη οικείων ηρώων που έρχονται και φεύγουν μέσα στον κύκλο του χρόνου τηρώντας με συνέπεια τη σειρά και τους κανόνες...;  

(εννοείται πως ναι...)

...γιατί όποιος δεν υπολογίζει τους άλλους πρέπει να ξέρει ότι θα υπομείνει τις επιπτώσεις, σωστά;
...ή σε νηπιακή έκδοση: Αυτό που κάνουμε, έρχεται μπροστά μας, ε, κυρία;...

(...ε, λογικό μου ακούγεται...για το πώς έρχεται ανησυχώ λίγο...)

-Κουτσοφλέβαρος; Τι θα πει αυτό;
-Α, εγώ ξέρω...
-Όλη την ιστορία, Ελένη; 
-Γιατί εσύ κυρία ποια ξέρεις;
-Να...αυτήν εδώ...
-Καλά, ε, τέλεια...άντε να παίξουμε το θεατρικό!!!

(Άντε πάλι μοίραζε ρόλους!!...ευτυχώς όλοι προσκυνούν το random name...ή αλλιώς τροχό της τύχης...ο Θεός ας έχει καλά την επιμόρφωση στις ΤΠΕ και τους εμπλεκόμενους σ'αυτήν)

Ε, ναι...άντε ένα ακόμη θεατρικό όσο πιο απλά γίνεται......κι αποφοιτούμε με άριστα από τη δραματική σχολή... 










 




..κι αφού μας άρεσε το σχετικό αίνιγμα, παίξαμε μαζί του...





http://LearningApps.org/watch?v=pkisnhqun16








































...κι ως ηθοποιοί, σκηνογράφοι, ηχολήπτες, ενδυματολόγοι, σεναριογράφοι, φωτογράφοι και φυσικά σκηνοθέτες που σέβονται τον εαυτό τους, ανεβάσαμε ένα ακόμη έργο, την υποδοχή του Ιησού στο ναό...με μοναδικό χορηγό την ακαταμάχητη όρεξη για δράση κι αντίδραση...για γέλια, μάτια που λάμπουν...και πετάγματα ματιών στο ρολόι..

- Κυρία, βλέπεις το ρολόι;
- Ωχ, τι ώρα πήγε;...πάει, δε θα προλάβουμε...
- Ε, ας σχολάσουμε αργότερα....δεν πειράζει...
- Να τηλεφωνήσουμε στους γονείς μας να έρθουν το βράδυ!
- Ναι, αυτό λέω κι εγώ...πού έχουμε καλύτερα να πάμε; 





https://issuu.com/294063/docs/_____________________________micros 





 Άντε, κι αύριο μέρα είναι...   (...ήταν...) καλά μου παιδιά...παιδάκια μου...








  

Τρίτη, 26 Απριλίου 2016

Ως πότε;

  







Οι Νηπιαγωγοί δε φοβούνται τη δουλειά...
Δουλεύουν επιστρατεύοντας καθημερινά τη μικρή ή μεγαλύτερη εμπειρία τους, 
με αγάπη, φροντίζοντας τις Ψυχές που περνούν κάθε μέρα 
την είσοδο του σχολειού τους...
Δουλεύουν είτε διορισμένοι μ'επετηρίδα..
είτε περνώντας από τις συμπληγάδες του ΑΣΕΠ, 
είτε ως "μόνιμοι" αναπληρωτές που αναπληρώνουν πλέον τον εαυτό τους... 
...περιμένοντας την Πολιτεία να εφαρμόσει τα ευκόλως εννοούμενα...
...περιμένοντας να λειτουργήσουν οι θεσμοί..
όχι κάποιοι προσφάτως γνωστοί...
αλλά οι θεσμοί που μέσα τους μεγάλωσαν 
ως πολίτες μιας καλώς ευνομούμενης χώρας...
όπως Δημοκρατία, Ελευθερία, Δικαιοσύνη, Αλληλεγγύη, 
Πρόνοια, Παιδεία, Ψωμί, Εργασία, Αξιοπρέπεια...
Αγκαλιάζουν το Νηπιαγωγείο που τοποθετούνται, 
είτε για μία, είτε για περισσότερες χρονιές... 
Πολλοί τρέχουν χιλιόμετρα κάθε μέρα 
αφήνοντας και δικά τους παιδιά πίσω 
για να σκορπίσουν φως στις τάξεις τους 
και ζωντάνια στις καρδιές των μαθητών τους...
Έρχονται, όχι απλά αντιμέτωποι αλλά δρουν 
τεστάροντας τις αντοχές τους, ως συμπαραστάτες, 
ολοένα και συχνότερα πλέον ανήσυχων παιδιών, 
τρομαγμένων, αλλοπαρμένων μέσα στις δίνες που κυκλοφορούν 
τόσο στα σπίτια τους όσο και στον ευρύτερο περίγυρό τους...
Καλούνται να δώσουν τον εαυτό τους ολόκληρο 
χωρίς να περισσέψει κάτι 
προκειμένου να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων...
Κάθε Νηπιαγωγείο είναι ένας ιερός ναός που χρήζει τη μέριμνα όλων μας...
κι αν η πολιτεία έρχεται σήμερα να μας αποδείξει 
πόσο λίγη σοφία, παιδεία, σθένος ή δύναμη διαθέτει 
ή θέλει να διαθέσει μπροστά στα κάθε λογής μνημόνια, 
ας θυμηθούμε κι ας μνημονεύσουμε τους προπάτορές μας, 
την καταγωγή μας κι ας αφυπνίσουμε την ίδια μας τη συνείδηση 
που δε μας επιτρέπει να ησυχάζουμε..
να κρυβόμαστε...να σιωπούμε...
κι απλώς να συνεχίζουμε το υπέροχο 
μέσα στην πολυδυναμικότητά του έργο μας...
χωρίς να ορθώσουμε το ανάστημά μας 
και να πούμε...Φτάνει...ως εδώ...
δεν γίνεται να τα ξεπουλήσουμε όλα....απλώς δε γίνεται...




Δευτέρα, 14 Μαρτίου 2016

Ρίξτε λάδι στη φωτιά...το συνιστούμε...

Φωτιά για ζεστασιά, για φώτιση, για θάρρος και για φως...
Λάδι για νοστιμιά, για δύναμη, για γαλήνη και προκοπή...
Παρηγοριά και λάμψη, ελπίδα και στήριγμα
πίστη, χαρά, αγάπη, δημιουργία κι ομορφιά...
...αυτά κι άλλα τόσα βιώματα γεννιούνται 
όταν αποφασίσεις να ρίξεις λάδι στη φωτιά 
και να δώσεις ζωή και λόγο ύπαρξης
στα δημιουργήματά σου...
Αυτόν το δρόμο βαδίσαμε στην αυγή του νέου χρόνου
και προχωρούμε κρατώντας το χέρι του διπλανού μας
ζητώντας στοργή και δίνοντας τη φλόγα της καρδιάς μας
...καλώντας σε συντροφιά μας την ενέργεια της ψυχής μας
καθώς στέλνουμε του νου μας τα βήματα σε απάτητα μονοπάτια...  




 















Ποδαρικό μας έκανε το 5ο Νηπιαγωγείο Βούλας 
στέλνοντάς μας το υπέροχο ημερολόγιό του!
Ευχαριστούμε!






















Ο σύλλογος Γονέων δώρισε βιβλία...

Πάει...μεγαλώσαμε κατά ένα ολόκληρο χρόνο!






























Ο φωτορεπόρτερ μόλις που πρόλαβε να τραβήξει μια λήψη από κάποια κομμάτια βασιλόπιτας...
...και φυσικά αρχίσαμε τις υποσχέσεις και τα συμβόλαια...new year's resolutions...

Συντροφέψαμε τον Προμηθέα, ακολουθώντας το ταξίδι της μοίρας του,
μένοντας έκθαμβοι με τις αποφάσεις του, αναπαριστώντας το δράμα του,
μετέχοντας στην έννοια της τραγωδίας, γινόμενοι μιμητές των σπουδαίων πράξεών του
και τραγουδώντας κάθε, μα κάθε μέρα το τραγούδι του Γίγαντα, όπως το ακούσαμε από τη φωνή του αθάνατου Νίκου Ξυλούρη, παρασυρμένοι από τη δύναμη και δωρικότητα της μελωδίας του Γιάννη Μαρκόπουλου...
Αχ, Κρήτη τι ανθρώπους βγάζεις από τ'άγιά σου χώματα!


https://animoto.com/play/lgWYaDZ51SxD0USlrf09Sg



 Μετρώντας τις σκηνές του έργου...

















Καλό χειμώνα... 
 














 Παίζετε τρίλιζα;




 ...και on line game διαθέτουμε...


http://learningapps.org/watch?v=pxtpuwzh216 



Κρύο, καιρός για ρόφημα φυσικά! 





 











Πάντα μέσα από τα σκοτάδια βγαίνει φως...


















Βάλτε αρχή από την ελιά και δε θα χάσετε...








Παιχνίδι μνήμης...μεγαλούτσικο...αλλά εμείς δε μασάμε!



Δεν γίνεται χωρίς σαλάτα!







Βεντέμα φέτος...























...και λίγο ακόμα παιχνίδι....
























Αθηνά και Ποσειδώνας...ένα ακόμα κεφάλαιο...



https://youtu.be/jelP3bCUBOs 

















Πάντως φέτος οι Αλκυονίδες μέρες κράτησαν υπερβολικά πολύ...ποιος ξέρει...μπορεί οι Αλκυόνες στην Κρήτη να γέννησαν πολλά αυγά...τι να γίνει;...



https://youtu.be/6kcUDs_MzqU









  

Ε, δε μπορεί...κάποιος θα μας προτείνει για όσκαρ...

https://youtu.be/iIllI9t7YBE